http://up.molave.ir/uploads/13525444851.gifhttp://up.molave.ir/uploads/13525444851.gifhttp://up.molave.ir/uploads/13525444851.gif مولوی

مولوی


+ دوستی با نفاق

آورده اند که : دو دوست ،مدتها با هم بودند . روزی ،نزدیک شیخی رسیدند . شیخ گفت: چند سال است که شما هر دو هم صحبتید؟

گفتند:

چندین سال!

گفت:

هیچ میان شما در این مدت ،مناز عتی بود؟

گفتند ؟

نی ، الا موافقت!

گفت:

بدانید که شما به نفاق ،(دورویی)زیستید!

لابد حرکتی ،دیده باشید که در دل رنجی ، و انکاری آمده باشد بنا چار !؟

گفتند:

بلی !

گفت:

آن انکار را ،به زبان نیاوردید از خوف؟

گفتند که :

آری!

مقالات شمس (خط سوم ) علی بن ملکداد ،ویرایش دکتر ناصردالین صاحب الزمانی ،چاپ نوزدهم  

نویسنده : محمد سعید ; ساعت ٥:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/۳۱
تگ ها: مقالات شمس و پند
    پيام هاي ديگران()   لینک

+ مسلمان ،جهود ، ترسا و یک بشقاب حلوا

جهودی و ترسایی و مسلمانی رفیق بودند. در راه حلوایی یافتند. گفتند:

- بی‌گاه است. فردا بخوریم. و این اندک است. آن کس خورد که خواب نیکوتر دیده باشد.

غرض آن بود که مسلمان را حلوا ندهند. مسلمان نیمه‌شب برخاست و جمله حلوا را بخورد.

بامداد عیسوی گفت: دیشب عیسی فرود آمد و مرا بر کشید به آسمان.

جهود گفت: موسی مرا در تمام بهشت برد.

مسلمان گفت: محمد آمد و مرا گفت ای بیچاره  یکی را عیسی برد به آسمان چهارم و آن دگر را موسی به بهشت برد. تو محروم بیچاره برخیز و این حلوا را بخور.

آنگه من برخاستم و حلوا را خوردم.

گفتند: والله خواب آن بود که تو دیدی آن ما همه خیال بود و باطل.

مقالات شمس (خط سوم ) علی بن ملکداد ،ویرایش دکتر ناصردالین صاحب الزمانی ،چاپ نوزدهم 

نویسنده : محمد سعید ; ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/۳۱
تگ ها: مقالات شمس و طنز
    پيام هاي ديگران()   لینک

+ آدمی در این عالم برای کاری آمده است و مقصود آن است

یکی گفت که اینجا چیزی را فراموش کرده ام.                                                                                        

خدا وندگار فرمود که در عالم  ،  یک چیز است که ان را فراموش کردنی نیست .اگر جمله چیز ها را فراموش کنی و آن را فراموش نکنی ، باک نیست ،و  اگر جمله را به یاد داری  وفراموش نکنی و آن را فراموش کنی  ،   هیچ نکرده  باشی...

 

...
ادامه مطلب
نویسنده : محمد سعید ; ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/۳٠
    پيام هاي ديگران()   لینک

+ در هوس خیال او هم چو خیال گشته ام

آمده ام که سر نهم عشق تو را به سر برم                       ور تو بگوییم که نی ، نی شکنم شکر برم

آمده ام چو عقل و جان از همه دیده ها نهان                     تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم

آمده که رهزنم بر سر گنج شه زنم                               آمده ام که زر برم زر نبرم خبر برم

گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن                          گر ز سرم کله برد من ز میان کمر برم

اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم                       اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

آنک ز زخم تیر او کوه شکاف می کند                          پیش گشادتیر او وای اگر سپر برم

گفتم آفتاب را گر ببری تو تاب خود                              تاب تو را چو تب کند گفت بلی اگر برم

آنک ز تاب روی او نور صفا به دل کشد                        و آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم

در هوس خیال او همچو خیال گشته ام                           وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم

این غزلم جواب آن باده که داشت پیش من                      گفت بخور نمی خوری پیش کسی دگر برم

 

 

 غزل شماره ی ١۴٠٣ دیوان شمس مولانا

نویسنده : محمد سعید ; ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/٢٩
تگ ها: شعر و غزل و دیوان شمس
    پيام هاي ديگران()   لینک

+ بانگ رحیل

ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان              در گوش جانم می رسد طبل رحیل از آسمان

نک ساربان برخاسته قطارها آراسته                            از ما حلالی خواسته چه خفته اید ای کاروان

این بانگ ها از پیش و پس بانگ رحیل است و جرس         هر لحظه ای نفس و نفس سر می کشد در لامکان

زین شمع های سرنگون زین پرده های نیلگون                 خلقی عجب آید برون تا غیب ها گردد عیان

زین چرخ دولابی تو را آمد گران خوابی تو را                 فریاد از این عمر سبک زنهار از این خواب گران

ای دل سوی دلدار شو ای یار سوی یار شو                     ای پاسبان بیدار شو خفته نشاید پاسبان

هر سوی شمع و مشعله هر سوی بانگ و مشغله                کامشب جهان حامله زاید جهان جاودان

تو گل بدی و دل شدی جاهل بدی عاقل شدی                    آن کو کشیدت این چنین آن سو کشاند کش کشان

اندر کشاکش های او نوش است ناخوش های او                 آب است آتش های او بر وی مکن رو را گران

در جان نشستن کار او توبه شکستن کار او                     از حیله بسیار او این ذره ها لرزان دلان

ای ریش خند رخنه جه یعنی منم سالار ده                       تا کی جهی گردن بنه ور نی کشندت چون کمان

تخم دغل می کاشتی افسوس ها می داشتی                       حق را عدم پنداشتی اکنون ببین ای قلتبان

ای خر به کاه اولیتری دیگی سیاه اولیتری                       در قعر چاه اولیتری ای ننگ خانه و خاندان

در من کسی دیگر بود کاین خشم ها از وی جهد                گر آب سوزانی کند ز آتش بود این را بدان

در کف ندارم سنگ من با کس ندارم جنگ من                  با کس نگیرم تنگ من زیرا خوشم چون گلستان

پس خشم من زان سر بود وز عالم دیگر بود                    این سو جهان آن سو جهان بنشسته من بر آستان

بر آستان آن کس بود کو ناطق اخرس بود                       این رمز گفتی بس بود دیگر مگو درکش زبان

 غزل شماره ١٧٨٩ دیوان شمس مولانا

نویسنده : محمد سعید ; ساعت ۳:٤۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/٢٧
تگ ها: شعر و غزل و دیوان شمس
    پيام هاي ديگران()   لینک

+ زندگی نامه ی مولانا

جلال‌الدین محمد درششم ربیع‌الاول سال604 هجری درشهربلخ تولد یافت. سبب شهرت او به رومی ومولانای روم، طول اقامتش‌ و وفاتش درشهرقونیه ازبلاد روم بوده است.

...
ادامه مطلب
نویسنده : محمد سعید ; ساعت ۱:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/٢٧
    پيام هاي ديگران()   لینک



http://up.molave.ir/uploads/13525444851.gifhttp://up.molave.ir/uploads/13525444851.gifhttp://up.molave.ir/uploads/13525444851.gif